Barsetje

 

Het zou van alles kunnen betekenen. Een verkleining van een zelfverzonnen meisjesnaam. Of een paar leuke hoge krukken voor aan de bar. Of een grappige ijsemmer met pokermotief en bijpassende cocktailprikkers in dito glaasje. Bij ons betekent het dat er mensen aan de bar zitten, en dat er wat te knabbelen moet komen.

Heel lang hebben we het niet gedaan maar met de komst van de nieuwe bar, vorig jaar in koper en groen graniet ontworpen door Hugo Timmermans, vond ik het toch tijd worden om het barsetje te standaardiseren. En eigenlijk moet ik zeggen dat ik een enorm genoegen schep in het bedenken (en serveren) van zoiets simpels als een schaaltje olijven, enkele kaaskoekjes, een gerookt amandeltje. Zoutjes eigenlijk. Waar je je ongans aan eet als je niet uitkijkt, maar die je kunnen opzwepen met hun hoge zoutgehalte in nog méér drankgebruik, en de aanloop naar het diner. In Italie kunnen ze enorm uit hun dak gaan met hun barhapjes. Hele etagères met zoutjes staan daar op de bar, iedere soort keurig met met een lepeltje erin, want graaien is natuurlijk niet beleefd. En chips, dat hoort ook bij de borrel in Italie. Ook als je op het terras zit, dan brengen ze een 'barsetje' naar buiten. De kwaliteit van de Italiaanse chips is trouwens vaak erg slecht, slechter dan de Spaanse, maar toch ben ik altijd blij met die gratis knabbelwaar, en de kinderen ook. Sterker nog; de belofte van een aperitief plus 'barsetje' op een Italiaans terras doet weinig onder aan de belofte van het diner in het zorgvuldig uitgekozen 'ristorante', later.

Nee, ik geloof heilig in de toekomst van de barset. Of de borrelhap als je wilt, hoewel ik daar toch een andere associatie bij heb. Die is vettiger, vissiger en vaker gefrituurd. En meestal ook niet gratis. Dat moet eigenlijk wel, om de kwade geesten op een afstand te houden.

 

Adriaan van Raab van Canstein, chefkok

 

 

Amsteldijk 41   |   Amsterdam   |  Nederland   |  +31 20 6791248   |   info@leHollandais.nl