Huitres a la Modergat

Wat me bezielde is een raadsel, maar opeens ben ik een relatie aangegaan met het minst culinaire stukje Nederland; Friesland. Hier vind je op de menukaart een gezellig broodmandje met diverse sausjes of mosterdcremesoep. En natuurlijk varkenshaas gevuld met nagelkaas. 'Fruits de mer' houd hier in gebakken schol-, heek- en pangafilet en het lekkerbekje bij de visboer mag pas lekker heten als het aan alle kanten bedekt is met een dikke laag kruidenzout. Dat terwijl deze provincie zo mooi is, vooral het noorden waar je het gevoel hebt het einde van de wereld te naderen. Hier zijn haast geen bomen meer en hebben de mensen blauwe ogen, in tegenstelling tot in het zuiden bij de wouden. En een gouden oorringetje om hun begrafenis van te betalen, mochten ze op zee sneven.

Het begint even voorbij Harlingen, waar je afslaat naar Stiens en koers zet naar Holwerd. In de verte ligt de zeedijk als een lineaal zo recht oneindig te wezen. Nog minstens een half uur moet je rijden om bij Moddergat te komen, en steeds komt die dijk wat meer langszij. Hier en daar staat er een huis tegenaan geplakt en zie je de wolken die boven de Waddenzee hangen. Het land, en de ijle rest van zijn beschaving stopt hier. Aan de andere kant is er wildernis. Geen woeste maar een beschaafde wildernis, eigenlijk precies aansluitend op het binnendijkse. Wie op de dijk gaat staan voelt meteen de rust, uitgaand van die weidse natuur. Ook al waait het nog zo hard.

Het voelt als thuiskomen. Het huisje staat middenin het dorp tegenover cafe 'De Zwarte Arend' waaraan ook een snackbar is geplakt. In Moddergat is geen winkel en in de wijde omtrek is er geen fatsoenlijk brood te koop. Het beste is om binnenkort een vriezer mee te nemen en daarin de eerste levenbehoeften te bewaren zoals brood van Hartog, vlees en gerookt spek van Frans Kaiser en wat biologische groente uit de tuin van Janske. Voor een visje kunnen we naar de haven van Lauwersoog, hebben we ontdekt. En voor oesters hoeven we alleen de dijk over te steken en de pier af te lopen. Daar gaan we met tuinschepjes en schroevendraaiers de aan de stenen vastgeklonken schelpen te lijf, totdat we een emmertje vol hebben. Teruglopend zien we de bomen en de torenspits van het kerkje boven de dijk uitkomen. Daar wacht ons een vuurtje, een glas en weer een nieuwe bereiding van warme oesters.

Amsteldijk 41   |   Amsterdam   |  Nederland   |  +31 20 6791248   |   info@leHollandais.nl